Donderdag 11 april

“Dat Nederlands is om te huilen!” Buurvrouw E. probeert met Meh. de leerstof van de vorige keer op te halen. Uit haar leerboek. Toen ging het over verzekeren. Die sluit je af als je ermee begint….

Buurvrouw E. huilt niet alleen, ze is ook nog verontwaardigd. “Hebben ze het in dat boek over ‘perfectum’!” Alsof ze vroeger Latijn hebben gehad. En in dat boek zetten ze achterin keurige rijtjes met vervoegingen. Maar mooi dat daar geen ‘infinitivus’ of ‘perfectum’ boven staat!”

En weer legt Buurvrouw E. uit waarom je wat hoe verzekert. “Waarom verzeker je jezelf?”, vraagt ze aan Meh. “Spullen stuk maken”, antwoordt Meh. Waarop Buurvrouw E. vraagt wie de spullen van wie stukmaakt. Meh. valt stil. Wat bedoelt Buurvrouw E. nu? Die slaakt inmiddels een nieuwe kreet: “Ze schrijven er niet eens bij dat je ook premie moet betalen!” “Ja”, zegt Meh. En zo is het.