Dinsdag 26 maart

Het is alsof er afspraken zijn gemaakt en waarschijnlijk is dat ook zo. Buurschool werd tot voor een paar weken geleden vooral bezocht door de jonge mannen en vrouwen die zelfstandig gingen wonen in Heiloo en zij namen hun vrienden en vriendinnen mee.

In de afgelopen maanden is er heel veel in hun leven gebeurd. Behalve met hun zelfstandigheid waren ze erg druk met de hereniging van hun gezinnen. Dat geeft vreugde maar ook verdriet. Vader moet meestal achterblijven en soms is ook een zuster of broer zoekgeraakt.

Onze jonge buren maken zich over hun jongere broertjes en zusjes niet veel zorgen. Die zullen snel genoeg hun weg vinden in de Nederlandse taal en cultuur. Zorgen maken ze zich wel over hun moeders. Die zullen nog meer moeite hebben dan zij om wegwijs te worden in hun nieuwe vaderland. Buurschool kan ze daar goed bij helpen, vinden ze.

Daar kwamen de moeders met hun jongere kinderen! Het alfabet werd weer van voren af aan opgezegd en de kleintjes kleurden driftig hun boeken vol en leerden met kwartetten hun eerste woordjes. Het werd een gezellige drukte van belang. Maar de jonge buren bleven weg. Alle aandacht moet nu naar de nieuwste nieuwkomers. Zoals zo vaak komt de ander vóór henzelf.

Terwijl Buurschool er juist is voor hen, voor de gesprekken en contacten die in de reguliere school ontbreken. Buurschool bruist ook nu alle kanten op en onze nieuwe buren komen graag. Maar wij leren nu dingen die ook ‘op school’ geleerd kunnen worden: rekenen en taal.

Hierover gaan we op 9 april met elkaar en de heer van Linden van de gemeente in gesprek. Wat hebben we nodig om te integreren en wat is de rol van Buurschool? We hebben onze jonge buren voor deze keer nadrukkelijk uitgenodigd.