Maandelijks archief: maart 2019

Donderdag 28 maart

Deze keer geen Buurschool. We hebben het te druk met schilderen en behangen van het nieuwe huis van Ka. en haar moeder.

Wat er niet allemaal in een paar weken tijd moet gebeuren! Gelukkig zijn er dan ook buren die de handen uit de mouwen steken. En onder die buren zijn buren die nog maar net zelfstandig wonen en nu ook gaten in de muur vullen, plafonds kunnen witten en lampen ophangen.

Een enkeling waagt zich met hulp van Buurvrouw W. aan het behang. Dit keer zelfs behang met een structuur erin. Elke behanger weet dat dit precisiewerk is. Nou wil het dat I. als maker van orthopedische schoenen heel precies heeft leren werken. Na twee muren nam hij de leiding van Buurvrouw W. over. Dat was dan voor Buurvrouw W. weer even wennen.

Ondertussen vullen we met elkaar formulieren in en gaan we op spreekuur bij de gemeente. Buurman J. leent zijn behangtafel uit en brengt dozen met spullen die hij weer ergens op de kop heeft getikt. Dat scheelt weer veel geld en moeite.

En onder het werk praten we heel wat af. In het Nederlands natuurlijk. Hoe er in Syrië wordt geschilderd en wat er in Afghanistan tussen de middag wordt gegeten. Zo hebben we toch nog Buurschool….

Dinsdag 26 maart

Het is alsof er afspraken zijn gemaakt en waarschijnlijk is dat ook zo. Buurschool werd tot voor een paar weken geleden vooral bezocht door de jonge mannen en vrouwen die zelfstandig gingen wonen in Heiloo en zij namen hun vrienden en vriendinnen mee.

In de afgelopen maanden is er heel veel in hun leven gebeurd. Behalve met hun zelfstandigheid waren ze erg druk met de hereniging van hun gezinnen. Dat geeft vreugde maar ook verdriet. Vader moet meestal achterblijven en soms is ook een zuster of broer zoekgeraakt.

Onze jonge buren maken zich over hun jongere broertjes en zusjes niet veel zorgen. Die zullen snel genoeg hun weg vinden in de Nederlandse taal en cultuur. Zorgen maken ze zich wel over hun moeders. Die zullen nog meer moeite hebben dan zij om wegwijs te worden in hun nieuwe vaderland. Buurschool kan ze daar goed bij helpen, vinden ze.

Daar kwamen de moeders met hun jongere kinderen! Het alfabet werd weer van voren af aan opgezegd en de kleintjes kleurden driftig hun boeken vol en leerden met kwartetten hun eerste woordjes. Het werd een gezellige drukte van belang. Maar de jonge buren bleven weg. Alle aandacht moet nu naar de nieuwste nieuwkomers. Zoals zo vaak komt de ander vóór henzelf.

Terwijl Buurschool er juist is voor hen, voor de gesprekken en contacten die in de reguliere school ontbreken. Buurschool bruist ook nu alle kanten op en onze nieuwe buren komen graag. Maar wij leren nu dingen die ook ‘op school’ geleerd kunnen worden: rekenen en taal.

Hierover gaan we op 9 april met elkaar en de heer van Linden van de gemeente in gesprek. Wat hebben we nodig om te integreren en wat is de rol van Buurschool? We hebben onze jonge buren voor deze keer nadrukkelijk uitgenodigd.

 

 

Donderdag 22 maart

We weten allemaal dat Buurman T. een fervent schaatser is. Hij heeft al drie keer de Elfstedentocht geschaatst. Dat is bijzonder en het wordt steeds bijzonderder omdat natuurijs steeds zeldzamer wordt. Helaas, maar Buurman T. laat zich niet voor een gat vangen.

Hij is met ons deze winter gaan schaatsen op het kunstijs van Alkmaar. Omdat het nu weer tijd is voor de lentekriebels heeft Buurman T. met dit verslag aan de sponsoren een mooie (voorlopige!) punt gezet achter een fantastische leerschool:

Beste mensen,

Het schaatsseizoen zit er op, weliswaar zonder natuurijs, maar ik kijk er toch met veel voldoening op terug. Dat komt omdat ik het afgelopen seizoen een groep jongeren de eerste beginselen van het schaatsen heb kunnen bijbrengen op de kunstijsbaan de Meent in Alkmaar.

Deze jongeren, in leeftijd van 8 tot 19,  wonen sinds kort in Nederland en zijn zeer gemotiveerd om hier  te integreren en alles te leren. En wat is er dan meer oer-hollands dan schaatsen?Dankzij jullie gulle giften had  ik in totaal een budget van € 360 tot mijn beschikking. Daarvan kon ik de entree van de ijsbaan en de schaatshuur betalen.

In totaal zijn we 14 keer op pad geweest. Maar het geld is nog niet op, ik heb nog € 180 over. Dat komt omdat het aantal deelnemers minder was dan ik had gehoopt,en ik flinke kortingen heb gekregen. Dat is dus een luxe probleem, maar geen nood: volgend seizoen gaan we weer door, want schaatsen leer je niet in 1 seizoen.

Het is prachtig om de snelle vorderingen te zien. Geen van hen had ooit op schaatsen gestaan. Hoe ze in korte tijd, beginnend achter een looprekje, na een paar maanden al lekker rondjes rijden. Weliswaar met vallen en opstaan. En piepen? Daar doen ze niet aan.

We zijn nu aan het plannen maken voor een zomertraining, en in oktober hervatten we weer de schaatstraining. Hopelijk komt er dan wel natuurijs. Dan komt de stapel schaatsen van pas, die bij mij in de schuur ligt. Spontaan heb ik van jullie ongeveer 15 paar schaatsen gekregen.

Had ik niet de aanvoer stopgezet, dan waren het er nog veel meer geweest.

Bedankt allemaal, ook voor de spontane en sympathieke reacties.

 

Dinsdag 19 maart

Buurman H. las het vanochtend nog in een rapport:

Financiële zelfredzaamheid

1. Voldoende inkomsten verwerven om van te leven.
2. De geldzaken organiseren: iemand is in staat om betalingen veilig en adequaat uit te voeren,     de administratie op orde te brengen en te houden en inkomsten en uitgaven in kaart te             brengen en te monitoren.
3. Verantwoord besteden: iemand is in staat verantwoorde keuzes te maken ten aanzien van         zijn financiën, kan zich opstellen als een kritische consument en financiële tekorten                       signaleren en aanpakken.
4. Voorbereid zijn op (on)voorziene gebeurtenissen: iemand is in staat rekening te houden met
toekomstige wensen of gebeurtenissen, te anticiperen op ongeplande omstandigheden en
bewust financiële producten te kiezen.

L. is nu ruim een half jaar in Nederland. Zij runt, in haar eentje, een gezin met vier jongens en heeft vanmiddag de klanken van de eerste zes letters van het alfabet geoefend. Met een ijzeren volharding begint ze opnieuw en zegt weer “zzzzzz” tegen de ‘a’. Alleen de ‘f’ kost haar geen moeite. Die hoort bij ‘fiets’ en die staat haar binnenkort te wachten.

Myr. is ook zo lang in Nederland. Samen met het groepje dat zich buigt over het overzicht inkomsten en uitgaven” dat Buurvrouw W. heeft gemaakt. Buurman H. is van het aanschouwelijke onderwijs. Samen strekken we de armen en halen de handen naar ons toe. En dan wrijven we met de ring- en de wijsvinger over de duim. Dat symboliseert de inkomsten. Als we onze armen en handen weer uitstrekken, zijn we ons geld zo weer kwijt.

Meh. is hier al vier jaar. Zij is noest op zoek naar betaald werk en heeft in de praktijk geleerd met haar gezin met (nog) minder rond te komen, omdat de regelgeving bij haar steeds anders wordt uitgevoerd dan deze uitgevoerd zou moeten worden. Buurman H. biedt haar aan haar zaken eens langs te lopen. Meh. glimlacht en zucht.

Donderdag 14 maart

Meh. is haar telefoon en haar kies kwijtgeraakt. De eerste op het perron en de tweede bij de tandarts. Een nieuw formulier kwam in haar leven. Dat waarmee je verloren voorwerpen kunt aanmelden in de hoop dat ze gevonden worden. Buurvrouw W. zat haar terzijde en maakte van de nood een deugd door er een taaloefening van te maken. Meh. kon het prima volgen tot het moment waarop ze volgens Buurvrouw W. ook haar kiestoon kwijt was. Dat bleek een grapje waarvoor je je niet alleen de Nederlandse taal maar ook de Nederlandse humor eigen moet maken.

Buurman J. heeft herhaaldelijk leuke dingen in de aanbieding. Dit keer boekjes waarmee je technisch leert lezen. In boekje 1 leer je is, mis en vis achter elkaar te zeggen en in boekje 4 gaat het van schuur en schuurt. Gan. zag ze op tafel liggen en ging onmiddellijk aan de slag. Dinsdag kreeg ze nog de opdracht om uit 40 werkwoorden die te kiezen die met ‘koken en eten’ of ‘contact maken’ van doen hadden. Natuurlijk horen daar respectievelijk ‘proeven’ en ‘reizen’ bij. Buurman H. schoof haar dan ook boekje 3 toe. Maar daar nam Gan. geen genoegen mee. Boekje 1 sloeg zij open op bladzijde 1 en op bladzijde 3 sprak zij v-aa-s in op haar mobiel. Zij kreeg de vertaling in haar moedertaal en knikte tevreden. Weer een woord geleerd. Voor de taal moet je de tijd nemen.

 

 

 

Dinsdag 12 maart

We weten inmiddels dat je linksaf, rechtsaf en rechtdoor kan. Maar dat dat ook in de politiek kan is nieuw voor ons.

Mevrouw Anouk Gielen kwam ons over Groen Links in de Provinciale Staten informeren. Over meer woningen voor mensen met een laag inkomen. Over beter openbaar vervoer. Over duurzame energie en vooral ook over meer (schone) natuur. Groen staat voor natuur en Links voor samen en dat zijn twee dingen die in onze cultuur bepalend zijn.

De volgende dag zagen we meneer Klaver op televisie. Aan zijn naam konden wij zien dat hij ook van Groen Links is. Hij zei dat de VVD en het kabinet wat betreft het klimaat precies willen wat Groen Links ook wil. Hij was blij en dat maakt ons ook blij, maar we zijn in de politiek nu even de weg kwijt.

Bakkie koffie

Op de banenmarkt in Alkmaar sprak ik bij de automaat een, ik denk, Syrische meneer over de koffie die ons werd bereid. Ik deed hem het idee aan de hand van opgeschuimde sojamelk en hij vertelde mij met een zalige blik in de ogen over de cappuccino’s die hij in Turkije had genoten.

Even later genoot ik mijn koffie aan een tafel waaraan een Nederlandse meneer een Nederlandse mevrouw die niets anders kon dan toehoren, uitlegde, dat er zoveel effectiever geregeld kon worden als men eerst maar eens nadacht.

Mij werd het weer eens duidelijk dat het niet de inhoud is die ons mensen bindt, maar de beleving van iets gemeenschappelijks.

Henk Pruiksma

Donderdag 7 maart

Le. woont sedert een goed half jaar met haar zonen in Nederland. Zij is van een zand- in een wervelstorm terechtgekomen. Een storm van nieuwe gewoonten, onbegrijpelijke formulieren, onnatuurlijke klanken en vervreemdende haast.

In haar land van herkomst las zij de tijd af aan de lengte en de richting van haar schaduw en de seizoenen herkende zij aan de groei van haar planten. Kreeg ze bezoek, dan serveerde zij haar gast pannenkoeken met sauzen, groenten en vlees op elk moment van de dag. En daarna brandde zij de koffie, offreerde  zij de geuren en schonk ze minstens drie kopjes, want minder getuigt niet van respect. Tot slot, was in het dorp iemands tijd gekomen, dan rouwde zij met de familie gedurende veertig dagen. Dan merkte ze de tijd op, want die stond stil.

Haar besef van tijd liet zij achter voor de vrijheid van haar kinderen. Zij is diep dankbaar voor de keuzes die zij hier hebben en zet alle zeilen bij om ze te begrijpen. Zo haast ze zich elke dins- en donderdag naar Buurschool om de zinnen die haar buren hebben bedacht van het bord over te schrijven met letters die zij nooit eerder zag. De eerste zinnen althans, want Buurman H. veegt het bord al weer schoon. En ’s avonds, als het over onderwerpen gaat die blijkbaar belangrijk zijn voor nieuwkomers, kijkt ze naar de monden die Nederlandse woorden uitspreken. En dan, dan vallen haar ogen langzaam, langzaam dicht.

 

Dinsdag 5 maart

Geachte Burgemeester en Wethouders van de gemeente Heiloo

Wij hebben vandaag op de Buurschool gesproken over de verkiezingen voor Provinciale Staten op 20 maart. Als wij de Nederlandse nationaliteit hebben mogen wij ook stemmen.

Wij zijn voor de vrijheid naar Nederland gekomen. Het recht om te stemmen is daarom voor ons heel belangrijk. Stemmen betekent ook kiezen. Om te kunnen kiezen moet je het democratische systeem van Nederland kennen. Je moet weten wat de programma’s van de partijen inhouden en je moet erover kunnen praten met anderen.

Wij moeten daarvoor kunnen luisteren, schrijven en spreken in het Nederlands.  Wij gaan drie keer per week tweeënhalf uur naar school om de Nederlandse taal te leren. Ondanks dat wij ons huiswerk maken, naar de Nederlandse televisie kijken en boeken en tijdschriften lezen en naar Buurschool gaan lukt het ons niet om de politiek te begrijpen.

Democratie betekent niet alleen kiezen, maar ook je eigen mening en idealen verwoorden. Ook dat is voor ons een probleem. Wij zijn dus binnenkort voor de wet burgers met gelijke rechten, maar in de praktijk kunnen we daar onvoldoende gebruik van maken.

Wij vragen u daarom of het mogelijk is dat wij vijf dagen in de week naar school gaan. Ook willen wij daar graag met Nederlandse mensen in contact komen. Dan kunnen we met ze praten over thema’s die wij op school hebben behandeld. Bijvoorbeeld over de verkiezingen, maar ook over werk en gewoonten. Wat voor ons ook een probleem is, is dat onze achtergronden heel verschillend zijn. Sommigen zijn in hun land van herkomst nooit naar school geweest, anderen wel. Wij krijgen op 1 niveau les. Dat is moeilijk voor ons en de docent. Wij vragen u dan ook of het mogelijk les te krijgen op het niveau dat bij ons past.

Door deze brief te schrijven maken wij gebruik van onze vrijheid en rechten. Wij hopen dat in de toekomst met meer scholing beter te kunnen doen.

Met vriendelijke groet,

De buren van de Buurschool.